Kate DiCamillo "Cudowna podróż Edwarda Tulana"

Rozczarowujesz mnie - te słowa skierowane pod adresem Edwarda Tulana rozpoczęły jego niezwykłą podróż. Zostały wypowiedziane przez babcię Abilene, dziewczynki opiekującej się samolubnym królikiem, dla którego nie liczyło się nic poza nim samym. Nieważne, ile uczucia i ciepła dziewczynka dawała swojemu przyjacielowi - on pozostawał nieczuły. 

Dwa słowa wypowiedziane przez starszą panią miały skłonić Edwarda do przemyślenia jego postawy, ale zwiastowały również pewne zmiany w jego życiu. Zapowiadały wielką przygodę, która rozpoczęła się w dniu, gdy Abilene postanowiła zabrać go w podróż statkiem, podczas której nie dość, że jego królicza duma została zraniona, to na dodatek został rozdzielony z dziewczynką. Dla Edwarda zaczął się czas niepewności i zmian. Los wielokrotnie targał królikiem i gdy ten przywiązywał się do nowego miejsca i swoich towarzyszy, sprawiał że nieszczęśnik musiał na nowo odnajdywać się w życiu. Nie była to jednak bezcelowa włóczęga, gdyż z czasem Edward oddawał się coraz głębszym przemyśleniom, by w końcu zrozumieć swój błąd. 

Cudowna podróż Edwarda Tulana to piękna (i wspaniale ilustrowana!) współczesna baśń o miłości i przyjaźni. To także opowieść o wewnętrznej przemianie, na którą nigdy nie jest za późno i która prędzej czy później zaowocuje. Jak skończyła się ta historia? Przeczytajcie sami, powiem tylko, że mnie wycisnęła z oczu łzy wzruszenia. 

Philip Wilson 2008

Tytuł oryginału: The Miraculous Journey of Edward Tulane

Ilustracje: Bagram Ibatoulline

 

Kategorie: DiCamillo Kate, literatura dla dzieci i młodzieży, Philip Wilson, poczytajka

Kate DiCamillo "Opowieść o Despero"/"Dzielny Despero"

Opowieści są światłem. A światło jest niezwykle cenne w świecie takim, jak ten. Trudno nie zgodzić się ze słowami wypowiedzianymi przez jednego z bohaterów Dzielnego Despero. W dzisiejszym świecie pełnym pośpiechu i przemocy piękne historie są czymś bardzo cennym i oczyszczającym.

Tytułowy Despero, jak sam o sobie mówi, jest dżentelmenem. Uwielbia muzykę oraz książki, jest zakochany w księżniczce Pi i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że... jest myszą! Jego inność spowodowała, że Despero został odrzucony przez pobratymców, dla których brak mysich zachowań u bohatera był nie do przyjęcia. Myszy przerażone były tym, że Despero nie tylko nie bał się ludzi, ale i z nimi rozmawiał. Aby odmieniec nie ściągnął na nich nieszczęścia, wykluczono go z mysiej społeczności i strącono do ciemnych lochów pełnych szczurów. Mimo, iż dotąd nikt stamtąd nie wrócił, Despero zniósł wyrok ze spokojem i nie próbował uciec od swojego przeznaczenia.

Dzielny Despero to opowieść o zdradzie, odrzuceniu i o ogromnej odwadze. Główny bohater to wcielenie dobrych manier i rycerskości - honor jest dla niego najważniejszy i to on wyznacza mu wzorce postępowania. Despero nie jest jednak wyidealizowany. Wizja lochów nikogo nie napawa optymizmem, więc dzielna myszka też ma chwile słabości, jednak przeczytana przez nią baśń o dzielnym rycerzu oraz wspomnienie księżniczki Pi napawa ją otuchą.

Bohaterowie nie zostali sklasyfikowani tak, jak ma to miejsce w klasycznych baśniach. Brak jest jednoznacznego podziału na tych dobrych i tych złych. Stereotypowa księżniczka jest nieskazitelna i dobra, księżniczka Pi natomiast prócz łagodności i empatii nosi w sobie nienawiść do szczurów, w szczególności zaś do jednego. Podobnie jest w przypadku Miggery Sow, której czyste serce zostało opanowane przez chore marzenie.

Kate DiCamillo w sprawny sposób wkomponowała wątki moralizatorskie w przygodową fabułę. Mnie ta opowieść przypomniała nie tylko świat baśni (rycerze, walka dobra ze złem), ale i mitów - labirynt i sznur umocowany na nodze Grzegorza przywołuje na myśl Tezeusza i nić Ariadny.

Po lekturze skusiłam się na obejrzenie filmu i trochę się zawiodłam. Gdyby nie to, że wcześniej przeczytałam książkę, film na pewno by mi się spodobał. Ponieważ jednak lubię wierne ekranizacje, a w wersji wizualnej pewne wątki były zmodyfikowane, wygrywa forma książkowa. Zapraszam więc do lektury.

Philip Wilson, 2005
Tytuł oryginału: The Tale of Desperaux
Tłumaczenie: Agnieszka Cioch
Ilustracje: Timothy Basil Ering

Kategorie: DiCamillo Kate, literatura dla dzieci i młodzieży, Philip Wilson, poczytajka