Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Pascal. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Pascal. Pokaż wszystkie posty

sobota, 16 marca 2013

W ostatnim czasie za sprawą kilku poważnych wpadek polskiej służby zdrowia zrobiło się o niej głośno. Postanowiłam więc zajrzeć za kulisy pracy służb medycznych, wprawdzie nie w naszym kraju, ale myślę, że pewne (nie)prawidłowości mogą zachodzić niezależnie od szerokości geograficznej.

Szpital Babylon powstał w wyniku współpracy Imogen Edwards-Jones (autorka m.in. Plaży Babylon) z anonimowym pracownikiem londyńskiego szpitala. Na podstawie danych zebranych od przedstawiciela służb medycznych autorka przedstawiła raport z dwudziestoczterogodzinnego dyżuru, który obfituje w liczne, często dramatyczne wypadki. Poznajemy staruszkę, która po upadku zgłasza się na oddział ratunkowy ze złamanym biodrem (wbrew pozorom jest to bardzo poważny uraz), nastolatkę, która trafia do szpitala z silnym bólem brzucha, a opuszcza go ze swoim nowo narodzonym dzieckiem oraz mężczyznę, który miłosne igraszki z kochanką niefortunnie zakończył na stole operacyjnym. Jesteśmy również świadkami ratowania ofiar wypadku samochodowego oraz mężczyzn ranionych maczetą. Przedstawione działania ratunkowe są pretekstem do ukazania specyfiki pracy na szpitalnym oddziale i zdemaskowania jej niedostatków. Pacjenci oczekują na konsultację nawet kilka godzin, a gdy zostają już przyjęci, często podrzucani są innemu lekarzowi jak kukułcze jaja. Atrakcyjne kobiety bywają traktowane jak egzemplarze okazowe, badane kolejno przez wszystkich mężczyzn na dyżurze, podczas gdy inni pacjenci nadal czekają na swoją kolej. Anonimowy informator nie szczędzi również innych pikantnych szczegółów z życia personelu medycznego - kontakty seksualne między lekarzami i pielęgniarkami nie należą do rzadkości, zdarzają się także gwałty na pacjentkach oczekujących pod narkozą na operację.

Choć wiele przypadków opisanych w Szpitalu Babylon należy do ekstremalnych, nie ma powodu by nie wierzyć w ich wiarygodność. Mimo, iż materiał do napisania książki Imogen Edwards-Jones otrzymała od lekarza, wiele sytuacji ukazuje działanie służby zdrowia w bardzo niekorzystnym świetle - począwszy od pomyłek lekarskich, w wyniku których pacjenci ponoszą śmierć, przez niedostatki kadrowe na lukach w systemie kończąc. Brzmi znajomo? 

Wprawdzie Szpital Babylon systemu nie uzdrowi, ale hipochondrykowi może pomóc poczuć się znacznie lepiej - na tyle, że przed wizytą na oddziale ratunkowym lub w szpitalu poważnie się zastanowi nad tym, czy jest to koniecznie.

Pascal 2012
Tytuł oryginału: Hospital Babylon
Przekład: Zuzanna Szwed

wtorek, 1 stycznia 2013

Wakacje na rajskiej wyspie kojarzą się z idealnym wypoczynkiem pod znakiem luksusu. Piękne plaże, czysta woda, wspaniała pogoda i komfortowe warunki zakwaterowania wydają się wszystkim, czego potrzeba do szczęścia tym, którzy wypoczywają w takim miejscu. Imogen Edwards-Jones w Plaży Babylon, książce napisanej we współpracy z menadżerem jednego z wyspiarskich kurortów, przeczy temu przekonaniu - wbrew pozorom urlopowicze, mimo iż są w raju, często kapryszą jak dzieci i odczuwają dyskomfort. Zaczęło padać? - pewne, że telefon menadżera zaraz się rozdzwoni z licznymi skargami gości. Dziecko się poparzyło na słońcu? - kolejna awantura gotowa, bo przecież nigdzie nie wywieszono tabliczki z ostrzeżeniem! (Zdawać by się mogło, że ludzie na urlopie mają wolne nie tylko od codziennych spraw, ale i myślenia...) Ponieważ za wszystko odpowiedzialny jest menadżer kurortu, to jego obowiązkiem jest odbieranie wzburzonych telefonów i łagodzenie konfliktów na linii kurort-gość. Na skinienie klienta czeka sztab ludzi, gotowych wybudować basen, odstrzelić ptactwo na wyspie (przecież krakanie kruków przeszkadza w wypoczynku!) czy usunąć żywopłot, by po wyjeździe klienta zasadzić go w tym samym miejscu. Jak mówi powiedzenie: "klient nasz pan", i trudno się z tym nie zgodzić w świetle faktu, iż za noc w hotelu płaci, w zależności od wybranego standardu, od 1500$ do 6000$.

Wydarzenia opisane w Plaży Babylon, choć są wycinkami z dłuższego odcinka czasu, zostały skumulowane w jednym reprezentacyjnym tygodniu. Nagromadzenie wielu wydarzeń w tak krótkim czasie potęguje wrażenie natłoku problemów, z którymi przychodzi się mierzyć menadżerowi zarządzającemu kurortem. Liczne śluby, których udzielanie należy do jego obowiązków, awantury wszczynane przez niezadowolonych gości, bunt pracowników, awaria systemu zasilania, niedobory żywności - niekończąca się lista zadań i problemów do rozwiązania wyklucza nudę, a na dłuższą metę zapewne także zachowanie zdrowia psychicznego i życia prywatnego na zadowalającym poziomie.

Książka zaspokaja tkwiącą w człowieku potrzebę, która wyraża się chęcią podglądania życia innych, zwłaszcza osób sławnych i bogatych. Mnie jednak bardziej zainteresowały realia panujące w hotelu, niejako na jego zapleczu, niedostępnym dla gości. Plażę Babylon polecam - książka, lekka w formie, przyniosła mi chwile wytchnienia i refleksji. 

Pascal 2012
Tytuł oryginału: Beach Babylon
Przekład: Zuzanna Szwed

wtorek, 8 maja 2012

Pojechane podróże to zbiór 17 relacji z wypraw gości Festiwalu Podróżników Trzy Żywioły. Ludzi nietuzinkowych, ciekawych świata, szalonych. Gdy w ubiegłym roku odkryłam festiwal, od razu wiedziałam, że wydarzenie na stałe wpisze się w mój kalendarz. Teraz, gdy na festiwal trzeba czekać kolejne dziesięć miesięcy, z entuzjazmem sięgnęłam po Pojechane podróże. Odwiedziłam Afrykę, Azję, Amerykę Południową, Australię, a nawet Antarktydę! Z Katarzyną i Andrzejem Mazurkiewiczami przemierzałam zamarznietą rzekę Zanskar, z Ryszardem Czajkowskim latałam dwupłatowcem nad Afryką, z Piotrem Ganczarskim na motocyklu przemierzałam Azję, natomiast z Marcinem Obałkiem zdobywałam Andy... polskim Ursusem! Marta Owczarek i Tomasz Skowroński zaprosili mnie do kuchni świata, natomiast Jacek Szymczak - na podwodny plan filmowy. Nie wszystkie podróże opisane w zbiorze są równie niekonwencjonalne, niemniej jednak każda jest równie interesująca. Bohaterom nie brak fantazji oraz samozaparcia. Podążają szlakiem uciekinierów z sowieckich łagrów lub po prostu - swoich marzeń, tak jak w przypadku Katarzyny Gembalik i Mikołaja Książka. Para podróżników zaplanowała zakup kolorowej pakistańskiej ciężarówki i sprowadzenie jej do Polski i mimo problemów zrealizowała swój zamysł. Swoją drogą bohaterowie tej opowieści to chyba najbardziej "pojechani" podróżnicy. W 2009 roku podczas podróży po Azji przerobili moskwicza na kabriolet... obcinając jego dach. Pamiętam festiwalową prezentację prowadzoną przez Katarzynę Gembalik - śmiechu było co niemiara! 

źródło:3zywioly.pl

Pojechane podróże to świetna propozycja zarówno dla podróżników, jak i fotelowych pasjonatów przygody. Bohaterowie-autorzy inspirują, jednocześnie przekazując swoją energię i wiarę w drugiego człowieka. Fotografie z wypraw oraz filmy na załączonej płycie zachęcają do wyruszenia własnym szlakiem, gdyż świat jest na wyciągnięcie ręki. Czekam na kolejną część Pojechanych podróży, licząc jednak na staranniejszą korektę.

Pascal 2012